( ゚▽゚)/

posted on 17 Nov 2011 02:09 by hikarirec in days
 
 
 
 
 
 
 
 
แปลก....
 
 
 
 
 
ตรงที่ตัวเองเพิ่งกลับมาคิดสนใจบลอกเอาตอนนี้เนี่ยล่ะ (ฮา) #ทิ้งร่างไปนาน
ช่วงเวลาที่หายไป ได้อะไรเยอะแยะติดมือเพียบเลย บรรยายไม่หมดด้วยว่าคืออะไรบ้าง
 
ไปติดโน่น ติดนั่น ติดนี่ ติดไหน อะไรไม่รู้เยอะแยะเต็มไปหมด
ไปใช้ชีวิต ที่ยังไม่คุ้มกับการเรียกว่า ชีวิต ได้เลยเหมือนกัน ก็พอจะรู้ตัวอยู่
 
นึกยังไงไม่รู้ ถึงได้ลุกมาปัดฝุ่นบลอก เหมือนอยากกลับมาทำอะไรจริงจังอีกซักอย่าง
ยังไม่รู้หรอกว่าจะสำเร็จหรือเปล่าหรือจะทำได้หรือไม่ แต่ยังไงก็ยังอยากลองดู (ฮา)
 
 
 
 
 
ติดเล่นทวิตเตอร์
 
 
 
 
 
อยากลดลงเหมือนกัน ไม่รู้เรียกว่าติดได้หรือเปล่า แต่ถ้ามีความจำเป็นไม่ให้เล่น ก็ไม่เล่นได้นะ
#นั่นแหละเขาเรียกว่าติด #ในระดับหนึ่งจากทั้งหมดสามระดับทีเดียวเชียว #ตื่อดึ๊ง
 
ทวิต - - - ทำให้เราคิดอะไรได้มากขึ้น ในเวลาที่น้อยลง
เวลาเดียวกัน ทวิต ทำให้เราคิดอะไรได้น้อยลง ทั้งที่มีเวลาให้พิมพ์ตั้งมากมาย
 
ไม่รู้คนอื่นเป็นหรือเปล่า แต่ทวิตเตอร์ช่วยเราให้คิดอะไรมากก่อนจะพิมพ์เยอะเลยนะเนี่ย
มันทำให้รู้ว่า ต่อให้จะเป็น พื้นที่ส่วนตัว แค่ไหน ก็ยังไม่พ้นคำว่า สาธารณะ ได้อยู่ดีนั่นแหละ
ถ้าจะอยากส่วนตัวจริง สู้ไปเขียนไดอารี่เก็บดีกว่า (ฮา)
 
เหมือนมีทวิตไว้..... เขาเรียกอะไร? วาดจินตนาการ? แตะความคิดลงบนกระดาษโน้ตออนไลน์
ในขณะที่มันพุ่งขึ้นมา ขณะที่เรายังจำมันได้ ขณะที่เราอยากแบ่งปันให้คนอื่นรู้
 
แต่ก่อนเมื่อตอนสมัครใหม่ๆ (ก็นานพอควร) เล่นทวิตคนเดียว รู้สึกว่านั่นคืออิสระจริงๆ นะ
พิมพ์อะไรก็ได้ ถ้าได้ย้อนกลับไปอ่าน คงตลกตัวเองมาก ซอสหก(?)ก็คงทวิตไปด้วยแหละมั้งนั่น
ก็ขนาดบลอกนี้เอนทรีแรกๆ ยังมีพูดถึงตอนทำข้าวไข่เจียวเลยนี่หว่า ก๊าก
 
 
ความจริงอีกอย่างที่รู้สึกตอนนี้คือ ตลกตัวเอง
เราพิมพ์ทวิตได้เป็นหมื่นทวิต แต่พอต้องเขียนอะไรค่อนข้างสาระ(?)ใส่บลอกตัวเอง ก็ดันเบลอ
ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร เริ่มตรงไหน อะไรยังไง #บ้าไปแล้ว #เพี้ยนที่สุด #แต่ก็ลากยาว
 
 
 
 
 
เหมือนมานั่งบ่นอะไรไม่รู้ ทั้งที่แค่อยากจะบอกบลอกตัวเองว่า กลับมาแล้วนะ ก็แค่นั้นเอง : D
ไม่สัญญา แต่จะพยายามอยู่ด้วยเรื่อยๆ แล้วกัน เธออย่าน้อยใจเรานะบลอก *ลูบหัวแปะๆ* #ยังไงก็รัก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล. ขอบคุณธีมใหม่สวยๆ จากคุณ Jealsoul ด้วยค่า *A*